Diecezjalne Sanktuarium Św. Jakuba Apostoła Parafia Rzymskokatolicka p.w. Świętego Jakuba Apostoła

Strach ma wielkie oczy

Strach ma wielkie oczy

Niedzielne czytania: Jr 1,4-5.17-19; Ps 71,1-6.15.17; 1 Kor 12,31-13,13 (1 Kor 13,4-13); Łk 4, 18; Łk 4, 21-30 

(Łk 4,30) 

Porwali Go z miejsca, wyrzucili Go z miasta i wyprowadzili aż na stok góry, na której ich miasto było zbudowane, aby Go strącić. On jednak przeszedłszy pośród nich oddalił się.

Strach ma wielkie oczy. Za często wyobrażamy sobie, że spotka nas coś złego. Zamiast poznawać nowe, wychodzić naprzeciw temu, co nieznane i zaskakujące, chowamy się. Ile razy widziałam ludzi, którzy nie byli w stanie wyjść poza własne granice. Byli przekonani, że dalej iść nie można. Wyznaczyli granice sami lub zrobili to za nich inni, przezorni. Zablokowani, przerażeni własnym potencjałem ludzie gaszą w sobie wspaniałe możliwości... Nie musi tak być!

Można przejść pomiędzy potworami i pozostać niezauważonym. Jezus przeszedł obok oprawców, którzy chcieli Go zepchnąć ze skały. Oddalił się, po prostu. Był Bogiem. Z pewnością było Mu łatwiej w tamtej chwili, niż byłoby mnie czy Tobie. Bóg, nawet Ten wcielony, może wszystko. Może się oddalić, może się poddać... Może wszystko. Człowiek jest tylko człowiekiem. A jednak mamy ogromne możliwości. Zostaliśmy stworzeni na Jego podobieństwo. Jesteśmy do Niego podobni. Możemy radzić sobie z przeciwnościami, które nas przerastają. Wiara góry przenosi! To najprawdziwsza prawda, z którą trzeba nauczyć się żyć. Żyć tak, jakby śmierci już nie było... 

Magdalena Anna Golon, styczeń 2016   

Facebook