Diecezjalne Sanktuarium Św. Jakuba Apostoła Parafia Rzymskokatolicka p.w. Świętego Jakuba Apostoła

Spotkanie z Osobą

 „Kiedy Bóg mówi, nie gardź Jego słowem”  

Dzisiejsze czytania: Wj 17,3-7; Ps 95,1-2.6-9; Rz 5,1-2.5-8; J 4,42.15; J 4,5-42

(...)o Jakubie już w czasach Jezusa krążyło wiele legend. Niektóre dotarły do nas w formie midraszy i targumów. W podaniach ludowych opowiadano m.in. o cudownej studni, która wędrowała i szła tam, gdzie udał się Jakub (por. Pirqe R. El. 35). Inni twierdzili, że Jakub miał niezwykłe umiejętności — potrafił sprawić, że woda w studni kipiała i podnosiła się na kilka metrów w górę, dzięki czemu można było ją pić bez czerpaka (por. Tg. Yer. Lb 21,17-18; 23,31).

Studnia — jak zauważa S. Mędala — była u Izraelitów symbolem mądrości, łaski Boga okazanej Izraelowi, a przede wszystkim symbolem Prawa (por. Bar 3,12; Syr 24,23-33). 

źródło http://www.orygenes.com/Home/rozmowy-o-biblii/44-samarytanka 

Święty Jan ewangelista znowu nas zachwyca. Opis spotkania przy studni jest chyba jednym z najchętniej czytanych i lubianych w całym Nowym Testamencie. Jezus i Samarytanka, Mesjasz i poganka, wierzący i heretyk, nauczyciel i uczeń, Zbawiciel i uzdrowiona... Wiele można znaleźć porównań oddających niezwykłość spotkania przy studni. Jezus pochyla się z wielką miłością nad zagubioną. Robi to wbrew zwyczajom panującym wśród Żydów. Wbrew ich jawnej niechęci wobec Samarytan, traktowanych pogardliwie jako bezbożnych, oddających cześć obcym bogom. Mimo tych niechęci nawiązuje się niezwykły dialog w niezwykłym miejscu.

Studnia to mądrość patriarchów, tradycja i Prawo, jakie Chrystus wypełnia swoją miłosierną Osobą. Aspekt wiary w tym szczególnym ujęciu wymaga spotkania z Osobą. Jest jedynym w swoim rodzaju wejściem w żywą relację, która staje się bliskością - „współbyciem” twarzą w twarz z drugim, który jest Inny (por. E. Levinas i epifania twarzy). 

Woda żywa to nic innego, jak sam Chrystus i Jego Słowo wytryskujące z rozdartego na krzyżu Serca. W Starym Testamencie Mojżesz musiał uderzyć w skałę, aby wytrysnęła woda. Dzisiaj rozpękniętą dzięki łasce Bożej skałą dla ludu jest Syn Boży. Z niego tryska woda żywa gasząca każde pragnienie, ponieważ wytryskuje ze źródła bijącego w Krzyżu. Oto jedyna i wieczna studnia. W niej jest ta żywa woda, która nigdy się nie skończy. Miłość Chrystusa nie ma bowiem końca. Nie wyczerpuje się w ludzkich grzechach, nie wysycha z powodu naszych ułomności. Przeciwnie, przekracza to, co ludzkie i podnosi do godności jaką człowiek może znaleźć jedynie w swoim Zbawicielu, Chrystusie.

Magdalena Anna Golon, marzec 2014      

Facebook