Diecezjalne Sanktuarium Św. Jakuba Apostoła Parafia Rzymskokatolicka p.w. Świętego Jakuba Apostoła

Mąż, który przewyższa godnością

II niedziela zwykła

Dzisiejsze czytania: Iz 49,3.5-6; Ps 40,2.4ab.7-10; 1 Kor 1,1-3; J 1,14.12b; J 1,29-34 

(J 1,29-34)

Jan zobaczył Jezusa, nadchodzącego ku niemu, i rzekł: Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata. To jest Ten, o którym powiedziałem: Po mnie przyjdzie Mąż, który mnie przewyższył godnością, gdyż był wcześniej ode mnie. 

Uczone wyjaśnienia w kwestii ludzkiego cierpienia na wiele się nie przydadzą. Baranek Boży gładzi grzechy świata. To Ten, który nie może wyrządzić krzywdy, a jedynie jej doznać. Oto największa tajemnica chrześcijańskiego powołania. List św. Piotra mówi o „Baranku bez zmazy”, który „gdy Mu złorzeczono, nie złorzeczył, gdy cierpiał, nie groził”. To jest właściwa postawa chrześcijanina, aby dążyć do takiego miłowania, które daje siebie za pokarm. Wobec tego nie jest dobre, aby skupiać się szczególnie na tych momentach Ewangelii, gdy Jezus mówi do swoich uczniów „plemię niewierne, jak długo mam was cierpieć”. Łatwo bowiem usprawiedliwić własną złość, niechęć do bliźnich, wynikającą ze zranień, z nieuleczonych bolączek, które jątrzą w sercu, przeszkadzają patrzeć na bliźniego z miłością i akceptacją, łatwo pomylić własny egoizm z pouczeniem Biblijnym, Ewangelicznym. Dlatego lepiej jest nie sądzić, nie pouczać, niż wpaść w sidła własnej pychy, własnego osądu, niezgodnego z wolą Boga.  

Taki popęd do tego, aby krytykować, aby sądzić, samemu będąc ułomnym, pozostającym w niemocy grzechu, narażonym na upadek nie jest żadną miarą naśladowaniem Chrystusa. Warto się nad tym zastanowić. 

Magdalena Anna Golon, styczeń 2014   

 

 

Facebook