Diecezjalne Sanktuarium Św. Jakuba Apostoła Parafia Rzymskokatolicka p.w. Świętego Jakuba Apostoła

Historia ustanowienia św. Jakuba Apostoła Patronem Miasta Lęborka

 Święty Jakub Apostoł został ustanowiony Patronem Lęborka dekretem Biskupa diecezjalnego Pelplińskiego Jana Bernarda Szlagi z 22 czerwca 2008 roku. Uroczyste ogłoszenie tego faktu nastąpiło podczas uroczystości odpustowych na Placu Pokoju w dniu 26 lipca 2008 roku w obecności 4 biskupów, wicepremiera rządu oraz wielu tysięcy mieszkańców Lęborka i licznych gości.

Pomysł ustanowienia św. Jakuba Ap. Patronem Lęborka zgłosił o. Wiesław Przybysz, proboszcz parafii. Narodził się on w 1996 roku na bazie obserwacji ogromnego zainteresowania i przychylnego przyjęcia I Jarmarku Odpustowego św. Jakuba.
 
Nawiązując trochę do tradycji średniowiecznych w 1996 roku franciszkanie z o. Leszkiem Klekociukiem oraz liczna grupa entuzjastów społeczników postanowiła wyjść z odpustem poza mury kościoła, na ulice i place miasta. Pojawili się artyści ludowi, kramiki handlowe, konkursy, zabawy dla dzieci i dorosłych, uznani piosenkarze – i to wszystko przygotowane oddolnie, społecznie, co bardzo zintegrowało również samych organizatorów. Powstał Społeczny Komitet Organizacyjny, któremu miałem przyjemność przewodniczyć do 2001 roku, zanim na jego bazie nie powstało Lęborskie Stowarzyszenie św. Jakuba Apostoła.
 
Ustanowienie patrona miasta miało w zamyśle inicjatorów być czynnikiem jednoczącym ludzi. Uważaliśmy, że miasto, podobnie jak osoby, szkoły, narody i państwa, powinno również posiadać swojego patrona, wokół którego powstaje doroczne święto społeczności miasta.
 
Patron miał, nadal ma – jest to przesłanie aktualne na przyszłe lata – integrować różne aspekty życia lęborczan, łączyć ich ze sobą. Wciąż aktualne jest hasło pierwszych Jarmarków – jedność w różnorodności.
 
A Lębork jest wielokulturowy, wielowyznaniowy, ludzie mają zróżnicowany status materialny, wciąż wielu jest poszukujących pracę.
 
Dlaczego św. Jakub Apostoł: towarzyszy on miastu od samego początku istnienia. Z chwilą lokowania Lęborka w 1341 roku rozpoczęto również budowę kościoła pod wezwaniem tego potężnego patrona. Był jednym z trzech, obok Piotra i Jana, najbliższych uczniów Chrystusa. Jest patronem pielgrzymów, aptekarzy, robotników, chorych na reumatyzm.
 
Poprzez pielgrzymki do jego grobu w Santiago Compostela Europa jednoczyła się, jak też uczyła się akceptować i czerpać z bogactwa różnorodności
 
Lęborska parafia św. Jakuba obejmowała całe miasto a nawet okoliczne miejscowości aż do połowy ubiegłego wieku.
 
Społeczność Lęborka wprost entuzjastycznie zaakceptowała pomysł ustanowienia Patrona, zarówno poszczególni ludzie – zebrano ponad 2 tys. podpisów, jak i wszystkie organizacje polityczne i znaczące organizacje społeczne, tak samo proboszczowie wszystkich pozostałych 5 parafii.

Facebook